Skip to main content
All Posts By

Edwin Ruyer

Gaan voor een baan

Door Blind, Visuele Beperking

Ja het moest er echt van komen. Doordat we dankzij de pandemie in de evenementenbranche weinig konden doen, is mijn bedrijf in zwaar weer gekomen en ga ik voor het eerst van mijn leven voor een baas werken. En wat voor baas!

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Waar je als blind persoon op het gebied van toegankelijke systemen tegenaan kunt lopen, heb ik best onderschat. En ik hoor nog wel bij de doelgroep. Ik start binnenkort met mijn werk op de afdeling Klantencontact van Nederlands enige “koninklijke” leverancier van telecommunicatie- en ICT-diensten. Dus wil ik het even over de toegankelijkheid van hun werkplekken hebben.

Screenreader en leesregel

Om te beginnen: mijn aanstaande werkplek. De laptop die ik van de baas in bruikleen krijg, moet worden aangepast voor ik er iets mee kan. De andere blinde mensen bij dit bedrijf werken met een screenreader van NVDA. Die is op zich gratis, maar om het te laten werken met de systemen van het bedrijf moeten er scripts worden geschreven.

Daarnaast heb ik een braille-leesregel nodig. Deze scripts en de leesregel worden vergoed door het UWV. De aanvraag loopt, maar het kan nog wel een paar weken duren voordat ik dat voor elkaar heb. Maar er bleken meer zaken te zijn waar ik zelf nog nooit bij stil had gestaan.

Voorbeeldig gedragen

Het bedrijfsgebouw is misschien wel beter beschermd dan de bank. Ze willen blijkbaar graag weten wie er binnenkomt. Daarvoor moest ik een bewijs van goed gedrag aanvragen. En dat is gelukt (ja jullie horen het; ik heb me blijkbaar voorbeeldig gedragen)!

De website voor het aanvragen van dat document was goed toegankelijk. De verklaring werd via de post toegestuurd. Dit document moest ik scannen en op een site uploaden. Dus: kind kon de was doen.

Een man legt een document op een kopieer- en scanmachine

Mag ik naar binnen?

Een stuk minder makkelijk was het regelen van mijn bedrijfspas: het pasje waarmee ik zelfstandig het gebouw in mag. Deze werd ik geacht aan te vragen met een speciale app op mijn telefoon. Met deze app moest ik eerst een code scannen, die het bedrijf in een brief aan me heeft verzonden. Dit kreeg ik niet zelf voor elkaar. Gelukkig was mijn zoon in de buurt om de reddende engel uit te hangen.

Daarna moest ik mijn paspoort scannen. En dat lukte me ook niet. Moest ‘ie me voor de tweede keer redden. Kortom, we kunnen stellen dat niet alles binnen dit bedrijf even toegankelijk is.

Uren invoeren

Ook het programma om mijn urenregistratie in bij te houden is een lastig ding. Op de iPhone lukt het sowieso niet om mijn uren zonder zicht in te voeren. We gaan morgen proberen of het met mijn Windows-laptop lukt. Anders moet de ICT-afdeling nadenken over hoe we dit gaan oplossen.

Een man legt een dame iets uit bij haar laptop

Ontbrekende audiolink

Aan het werk is een één jaar durende communicatiestudie aan het ROC verbonden, waarvoor ik moet inloggen met Ilearning: een programma waarin al het lesmateriaal digitaal wordt aangeboden. Van het ROC kregen we een gebruikersnaam en wachtwoord, en het verzoek om dit wachtwoord direct te wijzigen. Dat ging prima, totdat ik een kafkacode moest invoeren. Helaas zat hier geen audiolink bij. Ook dit lukte niet zelfstandig.

Tenslotte ben ik een half uur bezig geweest om in te loggen. Na navraag bij mijn klasgenoten bleek dat dit helemaal niet lag aan aanpassingen of wat dan ook, maar gewoon kwam doordat de site niet werkte, waarmee maar weer is aangetoond dat het niet altijd door ontoegankelijkheid komt.

Kortom, ik werk er morgen een week en ben alleen nog maar bezig geweest met de randvoorwaarden om eindelijk aan mijn opleiding en baan te kunnen beginnen. Uiteraard hou ik jullie in mijn komende blogs op de hoogte van het verloop.

Niemand langs de kant

Door Blind, Visuele Beperking

Jaren geleden werd het in Den Haag van de daken geschreeuwd: geen gehandicapte hoeft straks meer langs de kant te staan op de arbeidsmarkt. Het werd bedrijven verplicht om een aantal gehandicapten in dienst te nemen en er zijn fantastische subsidies bedacht. Maar ondanks alle inspanningen blijkt het maar lastig om werkelijk grote stappen te zetten.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Dat komt vooral doordat dit soort situaties altijd vragen om maatwerk. Geen bedrijf of persoon is hetzelfde, dus er is niet één oplossing. Bovendien verandert in een bedrijf vaak het één en ander, waardoor er van het gesubsidieerde maatwerk maar weinig overblijft. Dus wanneer er een werkplek is gerealiseerd voor een blinde, is dit absoluut geen garantie dat die plek blijvend is.

Blinde man met koptelefoon zit achter computer

Steeds hetzelfde verhaal

Van mijn vrienden hoor ik steeds ongeveer hetzelfde verhaal over hun werkende leven: het UWV zet een re-integratietraject op. Via dat traject krijgen ze de baan waar ze zo lang naar op zoek waren. Het bedrijf krijgt subsidie om een werkplek voor jou te realiseren. Er worden bedrijven ingehuurd om scripts te schrijven zodat jouw screenreader werkt op de systemen van het bedrijf. Iedereen is dolenthousiast. Je zit écht op je plek. Maar op een mooie dag bedenkt de ICT-afdeling dat er ze overgaan op andere systemen. Je voelt de bui waarschijnlijk al hangen. Die systemen communiceren niet meer met jouw screenreader. Alle zorg waarmee jouw werkplek was gecreëerd, is voor niets geweest. Je kunt domweg je werk niet meer uitvoeren. Vaak duurt het maanden voordat je weer aan het werk zou kunnen omdat er opnieuw scripts moeten worden geschreven waaraan natuurlijk weer een kostenplaatje hangt. En niet zelden gebeurt het net voordat jouw contract afloopt. Het bedrijf krijgt geen subsidie meer en besluit jou de laan uit te sturen omdat zij geen extra kosten meer willen maken. Want wanneer zij een andere gehandicapte in dienst nemen, krijgen zij opnieuw subsidie.

blinde man loopt met stok door park

Geen oplossing

Voor de duidelijkheid; ik heb absoluut geen oplossing voor dit probleem. Maar ik hoor dit verhaal steeds vaker in Blindenland en vind het wel belangrijk dat het verteld wordt. Natuurlijk is het zo dat een bedrijf zijn systemen moet blijven verbeteren. Anderzijds kun je geen tonnen subsidie aan één werknemer spenderen. Kortom, we zijn er nog lang niet. Het gaat nog minimaal jaren duren voordat gehandicapten werkelijk gelijke kansen krijgen op de arbeidsmarkt. En misschien blijft het gewoon een droom.

Een extra paar ogen

Door Apps & Websites, Blind, Slechtziend, Tools, Visuele Beperking

Toen ik in de jaren tachtig van de vorige eeuw op het blindeninstituut zat, leerden we eigenlijk alleen maar braille. Totdat er voor die tijd een revolutionaire uitvinding werd gedaan.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

De Optcacon

De Optacon werkte als volgt: er stond een apparaat voor je neus. Hierin legde je je linker wijsvinger. In je rechter hand had je een soort cameraatje waarmee je over geschreven tekst op papier ging. Die letters werden door middel van stroompjes naar je linker wijsvinger geprojecteerd, zodat je ze in dat apparaat kon voelen. En voor heel kleine lettertjes, zoals in een krant of telefoonboek, moest je weer een andere camera aansluiten.

Ik was betrokken bij dat experiment. Dus ik kan sindsdien ook jullie letters lezen. Het grote nadeel van dit apparaat was dat het langzaam ging en dat je na een uur geen gevoel meer had in je wijsvinger. Het kostte bovendien ook nog eens 50.000 gulden, dus het was voor de meesten niet te betalen en werd nergens vergoed. Dus al snel verdween de Optacon van de markt.

De Optacon in gebruik

Seeing AI

Het heeft best lang geduurd voor er iets op de markt kwam waarmee wij ziende tekst konden lezen. Eigenlijk pas met de scanner, zo’n vijfentwintig jaar later. Daarmee konden we tekst van papier scannen en omzetten naar Word, zodat onze sprekende computer het kon voorlezen.

Die techniek ging verder. Ondertussen werken vele blinden met Seeing AI. Dit is een simpele app voor iPhone of Android (ontwikkeld door Microsoft) die het leven van de blinde een stukje simpeler maakt. Essentieel is wel dat je een beetje met je camera moet kunnen omgaan. Geloof me dat is voor vele blinden nog een hele klus (waarschijnlijk is dat ook de reden waarom er zo weinig blinde cameramannen zijn).

Maar wanneer je dat een beetje onder de knie hebt, biedt het programma vele mogelijkheden. Om te beginnen: het scannen van korte tekst. Dit gebruik ik sinds kort voor het scannen van verpakkingen van producten. Werkt supersnel. Even scannen en je telefoon vertelt precies alle ins en outs van het product.

Maar de app kan meer

Voor langere lappen tekst en brieven heeft de app Seeing AI de documentenscanner. Je maakt eerst een foto van de tekst en dan wordt hij netjes voor je voorgelezen. Ook streepjescodes doet hij met gemak. Briefgeld ontwaart hij netjes voor je, met de valutascanner.

Maar het apparaat gaat verder. Hij kan je doormiddel van een pieptoon laten horen hoe licht een ruimte is. Hoe hoger de toon hoe lichter de ruimte. Super handig om te kijken of je lampen uit zijn.

Ook herkent de app kleuren. Praktisch, voor wanneer je wilt weten welke kleur kleding je uit de kast pakt. Daarnaast kan de app ruimtes scannen. Als je een foto van de ruimte maakt, vertelt hij precies wat hij ziet.

En tenslotte kan die personen herkennen of beschrijven. Mij beschrijft deze app als een man van ongeveer 45. Dit compliment wilde ik jullie niet onthouden. Alleen dat was al een reden om dit staaltje techniek met jullie te delen. Voor wie het leuk vindt om hier mee te spelen: hij is gewoon gratis in de AppStore te downloaden.

Blind boodschappen doen

Door Blind, Slechtziend, Visuele Beperking

Vroeger vond ik boodschappen doen op z’n zachtst gezegd geen feest. Ik moest dan eerst een lijstje maken op mijn braille-typemachine, om vervolgens bij de balie van de supermarkt te vragen of er iemand van het personeel met me door de winkel wilde lopen om mijn boodschappen te doen. Je was dan negen van de tien keer overgeleverd aan de onkunde van een puisterige puber die nog nooit van z’n leven zelf boodschappen had gedaan.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Nooit meer te duur uit

Gelukkig is dat voor mij verleden tijd. Ik doe al mijn boodschappen tegenwoordig online. Buiten dat het makkelijker is, biedt het me nog meer voordelen. Ik kom nooit meer per ongeluk met iets te duurs thuis, omdat ik zelf de prijzen online kan vergelijken. Ook kan ik voordat ik boodschappen ga doen heel gemakkelijk de aanbiedingen bekijken. Toch loop ik bij de verschillende supermarkt-apps nog wel eens tegen een aantal problemen aan. Ik neem de vier grootste bezorgende supermarkten onder de loep om jullie mijn uitdagingen te laten ervaren.

Albert Heijn

De eerste Nederlandse supermarkt waarbij je online producten kon bestellen om thuis te laten bezorgen, was de Albert Heijn. Ik was direct verkocht. De app was vanaf dag één redelijk toegankelijk. Toen meer aanbieders deze service gingen bieden, ben ik echter toch overgestapt. Bij de Appie moet je namelijk voor minimaal zeventig euro aan boodschappen bestellen, voordat ze je bestelling komen bezorgen. En dan komen er ook nog bezorgkosten bij. Voor gezinnen zal dat niet echt een probleem zijn, maar aangezien ik alleen woon kom ik meestal niet aan die 70 euro. Ook vind ik de bezorgkosten voor mij alleen erg hoog. De app is vandaag de dag nog steeds redelijk toegankelijk, al is ie voorbijgestreefd door een concurrent. Daarover verderop meer.

boodschappen in een tas bij de voordeur

Jumbo

Een alternatief is de Jumbo. Bij de Jumbo hoef je maar voor 50 euro te bestellen voordat ze bij je op de stoep staan met je boodschappen. De bezorgkosten zijn dag- en tijdsafhankelijk. Dus op een gewild tijdstip betaal je meer dan wanneer het rustig is. De Jumbo-app heeft echter een groot nadeel voor blinden; hij wordt vaak geüpdated. Dat klinkt misschien als een voordeel, maar dat is het niet. Met iedere update is er één toegankelijkheidsprobleem opgelost, maar komen er twee nieuwe bij. Zo lukte het vanmorgen niet om producten op het scherm met alle aanbiedingen te selecteren. Dan moet je het desbetreffende product opnieuw zoeken in het zoekscherm om hem daarvandaan in je winkelmandje te plaatsen. Dat soort uitdagingen maken de winkelervaring er niet prettiger op.

Plus

Ook van de Plus-app word je als blinde niet altijd blij. Het begint al bij het aanmelden: je kunt dat niet zelfstandig doen omdat de tekstvelden van het aanmeldformulier niet gelabeld zijn. Pas wanneer een ziende je heeft geholpen met aanmelden, kun je redelijk zelfstandig je boodschappen doen. Maar dan loop je weer tegen een ander issue aan: de aankruisvakjes bij de Pluszegels worden niet goed voorgelezen door je telefoon, waardoor je daar niets mee kunt. Kortom, voor mij is de Plus met al deze beperkingen geen optie.

Picnic

De laatste aanbieder is voor mij en voor vele andere blinden de grote favoriet. Picnic. De app is verreweg het meest toegankelijk. Het minimum bestelbedrag is slechts 35 euro en het is de enige supermarkt zonder bezorgkosten. Het enige minpunt is dat ze nog niet overal in Nederland bezorgen, waardoor nog niet iedereen gebruik kan maken van de app. Maar wat mij betreft is de Picnic-app het schoolvoorbeeld van hoe het zou moeten op het gebied van digitale toegankelijkheid.

Keuzestress

Door Blind, Visuele Beperking

Ik ben mijn hele leven al blind. Hier kan ik goed mee leven. Dat betekent niet dat ik alles makkelijk vind. Een lastig probleem, of beter gezegd wat ik als een lastig probleem ervaar, is mijn uiterlijk.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Over mijn uiterlijk kan ik uiteraard zelf geen mening vormen. Gelukkig heb ik familie en vrienden die dit wel kunnen, waar ik heel blij mee ben. Alleen soms hebben ze allemaal een verschillende mening, die lijnrecht tegenover elkaar staan. En aangezien dit regelmatig voorkomt, bezorgd dit me vaak ook wel keuzestress.

Haar

Een goed voorbeeld is mijn haar, of eigenlijk wat er nog van over is. Het is dun en grijs, en de fjorden zijn mega. Dit was ik twee jaar geleden totaal zat. Dat hoort natuurlijk ook een beetje bij mijn ‘oudere jongeren-status’. Bij een vriendin besloot ik de knoop door te hakken en heb ik me helemaal kaal laten scheren. De reacties waren óf laaiend enthusiast, óf in de trant van ‘wanneer heb jij je chemo gehad?’. Daarom is de vraag in het vervolgtraject; hou ik het helemaal kaal of laat ik toch een klein beetje haar staan? Hier heb ik een jaar mee geëxperimenteerd om te kijken of ik tot een oplossing kon komen die voor al mijn raadgevers bevredigend was. Uiteraard lukte dit niet.

Ed met hoed op het podium

Bron foto: website Edwin Ruyer

Vriendin

Aan al die raadgevers is nog een complicerende factor toegevoegd in de vorm van mijn vriendin. Het is de bedoeling dat zij minimaal lichtelijk opgewonden raakt wanneer ik naast haar in bed lig. En zij vindt het fijn als ik weer een poging doe om het te laten groeien. En lief vriendje dat ik ben, ga ik hierin mee.

Nu denk je dat ik hier de discussie mee getekkeld heb. Maar vrienden, neen. Want wat doe ik met de kléur van mijn haar. Laat ik het krakend grijs of doe ik er een kleurtje in. Mijn vriendin is duidelijk. Geen geverfd hoofd. In mijn omgeving zijn de geluiden verre van eensgezind. Van ‘onnatuurlijk dat verven’ tot ‘je kan echt niet met zo’n grijze kop op het podium’. Ook hierin heb ik voor mezelf een compromis gevonden. Ik betreed weer net als vroeger het podium met een hoed op en verf het niet.

Mensen staan er niet vaak bij stil, maar als blinde heb je wel dit soort strubbelingen als het aankomt op je uiterlijk. Je moet afgaan op wat ziende mensen vinden en ik ben dan ook super blij met goede raad, maar zou het ietsje pietsje eenduidiger mogen?

Hoe reist een blinde

Door Blind, Visuele Beperking

Misschien overbodig om te vermelden, maar blinden reizen niet alleen over de digitale snelweg. En daar zijn onder zienden veel misverstanden over. Dat komt vooral omdat de ene blinde de andere niet is. Laten we het eerst eens hebben over de stok.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Twee soorten stokken

Een blinde is op de openbare weg verplicht om een stok bij zich te dragen. Daar heb je twee varianten in. Met de ‘taststok‘ – de naam zegt het al – kan de blinde voelen waar hij loopt obstakels herkennen. Daarnaast heb je een kortere versie die we de ‘herkenningsstok‘ noemen. Deze stok, die je eigenlijk alleen maar zichtbaar bij je draagt en verder niet gebruikt, wordt vooral gebruikt door slechtzienden of blinden die met een hond lopen.

Blindengeleidehond

Nee, niet alle blinden hebben een hond. Dat is een persoonlijke keuze. In principe volstaat een stok. Maar een hond is een fijn vriendje dat jou overal doorheen kan leiden en zorgt dat je nergens over struikelt. Het is helaas niet zo dat die hond de weg weet. Op den duur leert de hond natuurlijk wel waar je heen moet, als hij een route vaak heeft gelopen, maar in principe vertel jíj hem waar hij naartoe gaat, en is hij alleen verantwoordelijk voor jouw veiligheid.

Ik loop zonder hond. Ik ben geen hondenmens. Bovendien ben ik veel te lui om door weer en wind drie keer per dag met hem naar buiten te gaan. En het lijkt me niet bevordelijk voor zijn oortjes wanneer ik op het podium sta te rocken. Dus ik verplaats mij alleen gewapend met een taststok.

blinde vrouw zit op rode bank met hond naast zich

Reizen met het OV

De meeste blinden kunnen prima reizen met het openbaar vervoer, maar iedere blinde doet dit op zijn of haar eigen manier. De meest zelfstandigen maakt het niet uit. Als zij een route of station niet kennen, klampen ze gewoon iemand aan die hen wil helpen. Dat gaat over het algemeen prima. Maar wanneer je een route niet kent, of op een plek moet zijn waar nauwelijks OV komt, wordt het wat ingewikkelder. Dan zijn er verschillende mogelijkheden, die ook weer verschillen per gemeente. Meestal heb je een Regiotaxi waarmee je – het woord zegt het al – kan reizen binnen je regio voor een laag tarief. Daarnaast is er ook een landelijke taxidienst. Die heet Valys. Valys is er voor reizigers met een mobiliteitsbeperking die uitstapjes buiten de eigen regio willen maken. Van Valys krijg je 700 kilometer per jaar, waarmee je door het hele land kan reizen met een taxi. Dat lijkt heel wat, maar het is helaas sneller op dan je denkt. Daar hebben ze wat op gevonden: ‘Valys begeleid reizen’. Dan brengt een taxi je naar het station. Daar pikt iemand je op die jou op de goede trein zet. En op het station van aankomst word je weer door een geel hesje opgepikt dat je op de taxi zet die jou op de plaats van bestemming brengt. Kortom; er zijn gelukkig legio mogelijkheden om als blinde een dagje op stap te gaan. En jij bepaalt wat voor jou het meest praktisch is.

blinde man loopt met stok

Niet op de ribbeltegels alsjeblieft

Tenslotte, misschien vraag je je af of jij iets kunt doen om het voor ons makkelijker te maken? Dat kan zeker! Op veel plekken liggen ribbeltegels, of geleidelijntegels, die blinden kunnen volgen om op het goede pad blijven. Hou die paden alsjeblieft vrij. Zet je fiets er niet neer, ga er niet op staan kletsen. Dat maakt het voor ons makkelijker. En misschien lijkt het voor velen logisch, maar let op onze stok wanneer we willen oversteken. Je wil niet weten hoe vaak wij in gevaarlijke situaties komen omdat jullie niet opletten. We hebben die stok niet om jou weg te houden van onze zweetvoeten. En wanneer iedereen zich daarvan bewust is, komen ook wij – letterlijk – een heel eind.

Smart Home is uitkomst voor blinden

Door Blind, Visuele Beperking

In mijn vorige blog vertelde ik over mijn liefde voor de app Clubhouse. Dit verhaal heeft voor mij nog een staartje gekregen. Ik heb daar namelijk de leukste en liefste vrouw van mijn leven ontmoet! Ze heet Joke en is ook blind. Je hoeft niet bang te zijn, dit wordt geen verliefde bejaardenblog.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Waar ik het wél met jullie over wil hebben is het huis van Joke. De eerste keer dat ik daar was had ik het gevoel dat ik in een aflevering van de Wondere Wereld van Chriet Titulaer was beland. Voor de jongere lezers; Chriet Titulaer was een markante sterrenkundige met een bijbelse baard die in de jaren 80 een tv-programma presenteerde over allerlei nieuwe technologieën. Zie bijvoorbeeld dit filmpje op YouTube. Net zo futuristisch als dat programma toen voelde, zo voelde nu Joke’s huis.

Google home apparaat naast een televisie

Joke heeft namelijk ongeveer alles in haar huis gekoppeld aan Google Home. Voor iedereen die onder een steen heeft geleefd; dit is een speaker gekoppeld aan het internet die je met de beginwoorden “Hey Google” commando’s kan geven. Dat gaat van “Zet mijn favoriete muziek op”, tot “Zet de timer aan”, tot het raadplegen van het internet of Wikipedia. Werkt een stuk sneller dan klooien op je telefoon. Het is niet dat ik niet wist dat het allemaal kon of bestond. Het was meer dat ik als oude man dacht, wat moet je ermee? Maar na een paar weken in haar huis te zijn geweest, ben ik om. Ik vind het allemaal super praktisch en blind-vriendelijk.

Slimme apparaten koppelen

Je kunt namelijk ook slimme apparaten koppelen aan Google Home. Bijvoorbeeld de thermostaat. Dat kost wat duiten maar dan heb je ook wat. Waar ik thuis nog met een draaiknop op de tast de juiste temperatuur hoop te vinden, roept Joke gewoon “Hey Google, zet de thermostaat op 16 graden” en het wordt geregeld. Daarnaast kun je ook slimme lampen aan het systeem koppelen, zodat je met een stem-commando kunt aangeven welke lampen aan of uit moeten. Maar Google is nog slimmer dan simpelweg aan of uit. Als je “Hey Google, welterusten” zegt, gaan de lampen uit en gaat de thermostaat automatisch naar 15 graden. Joke heeft ook nog een Google mini op haar slaapkamer gekoppeld, zodat je al die dingen heerlijk vanuit je bed kunt regelen.

Google Home mini naast een iphone

Het kan nóg slimmer

Ik zou Ed niet zijn wanneer ik niet zou hebben nagedacht over hoe ik dit systeem nóg beter kan laten werken in mijn huis. Ik heb gelezen dat er slimme stekkers bestaan. Briljant, als ik die aan mijn koffieapparaat koppel, kan ik wanneer ik de avond daarvoor alles heb klaar gezet vanuit mijn slaapkamer roepen “Hey Google zet koffie”, me aankleden en slurpen maar. En als ik mijn oven dan ook in zo’n stekker doe, heb ik er ook nog een lekker warm broodje bij. Maar de mogelijkheden reiken nog verder. Je kan bijvoorbeeld ook een robotstofzuiger koppelen aan het systeem, zodat je in een gezogen huiskamer komt.

Om een lang verhaal kort maken, ik vind het fantastisch. Ik vind het gemak dat het met zich meebrengt ideaal. Het lijkt me een prima investering om mijn leven te verbeteren. Dus deze bejaarde is om. Ik begin ook maar met een Google Home.

Fan van Clubhouse

Door Apps & Websites, Blind, Visuele Beperking

Het is feest in Blindenland, lieve mensen. En dat heeft alles te maken met een nieuwe app. Een ware hit die niet per se voor blinden gemaakt is, maar wel voor blinden gemaakt líjkt. Ik heb het over Clubhouse.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

Voor de mensen die onder een steen hebben geleefd, een korte uitleg. Clubhouse is een app die momenteel alleen op de iPhone te gebruiken is. Om de app te kunnen gebruiken, heb je een uitnodiging nodig. Dit lijkt exclusief, maar in de praktijk kun je ontzettend veel uitnodigingen weggeven. Je krijgt er bij aanvang twee, maar zodra je die hebt weggegeven volgen er steeds nieuwe uitnodigingen. Ik heb bijvoorbeeld nog acht uitnodigingen om weg te geven.

foto van een iphone met de app Clubhouse erop, waarin te zien is dat iemand nog twee invites kan versturen

Audiorooms

De app draait om audiorooms die je zelf kunt aanmaken of bezoeken. Als je een audioroom aanmaakt, ben je moderator. Als je een audioroom bezoekt, kom je in het publiek binnen en sta je op ‘mute’. Wanneer je virtueel je hand opsteekt kan de moderator je op het virtuele podium plaatsen, waardoor je kunt meedoen in het gesprek. Dit biedt ongekende mogelijkheden. Mensen kunnen lezingen geven, of een optreden streamen. Radio dj’s kunnen publiek betrekken in hun uitzendingen, maar je kunt ook gewoon een gezellig praatje met verschillende mensen in een groep maken.

Even inkomen

Ik ben er een maand geleden mee begonnen met enige reserves. Vrienden riepen dat het echt iets voor mij was. Mijn eerste indruk was niet erg positief. Ik zag alleen maar een Poolse en een Spaanse room. Omdat mijn Pools wat roestig is en mijn Spaans niet verder komt dan ‘si’ heb ik een vriend gebeld die me op weg heeft geholpen. Hij legde me uit dat het de kunst van Clubhouse is om je vrienden te volgen, zodat jij kan zien in welke room zij zitten. Als je vervolgens in een room een leuk persoon tegenkomt, kun je hem of haar ook weer volgen en zien in welke rooms deze persoon zit.

foto van iphone met appstore waarin Clubhouse als zoekresultaat staat

Internationale nieuwe vrienden

Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat dat een verslavende werking heeft. De eerste nacht dat ik op Clubhouse zat, heb ik daardoor niet geslapen. Ik heb mensen leren kennen van Melbourne tot Kutkachelveen. Ook heb ik me nog nooit beseft dat er in Nederland zoveel blinden zijn. En ik heb niet alleen blinden leren kennen, maar ook vrienden gemaakt met een Nederlander in Denemarken en bekende Nederlanders zoals Dennis Schouten en Giel Beelen. Ik heb optredens gestreamd. Dit was ontzettend leuk omdat mensen direct verzoekjes kunnen aanvragen en reageren. Clubhouse doet het ook goed wat betreft toegankelijkheid. En de populariteit gaat veel verder dan de blinden-community; vele bekenden in binnen- en buitenland omarmen de app.

Als je mij een jaar geleden had verteld dat er een audioapp zou komen die zo populair zou zijn, had ik je voor gek verklaard. Het leek mij dat zienden niet meer zonder beeld zouden kunnen. Hoe dan ook ben ik er heel blij mee en vele blinden met mij.

Gamen voor blinden

Door Blind, Visuele Beperking

Voor velen is het leven niet meer voor te stellen zonder spelcomputer, waardoor mij vaker de vraag gesteld wordt of blinden ook gamen. En het antwoord is volmondig ja! Steeds meer blinden houden zich bezig met online spellen. Ikzelf heb het gamen pas kort geleden ontdekt en heb daarom een aantal fanatiek gamende blinden gevraagd naar hoe gamen voor blinden is ontstaan en wat er mogelijk is.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

In de beginjaren van deze eeuw begon Windows met het maken van de zogenaamde audiogames. Audiogames worden, zoals de naam al doet vermoeden, volledig op het gehoor gespeeld. Hierdoor werd gamen voor het eerst toegankelijk voor blinden en slechtzienden. Audiogames konden simpele taalspelletjes zijn, maar er bestonden ook racegames en echte actiegames. De meesten waren echter wel alleen in het Engels verkrijgbaar, met een paar uitzonderingen die ook in het Nederlands waren.

man zit met hoofdtelefoon op in donkere ruimte te gamen

Van PC naar smartphone

Na 2010 werden dit soort spelletjes voor het eerst ontwikkeld voor de iPhone. Dit gebeurde nog niet in groten getale, omdat de afzetmarkt natuurlijk relatief klein is. Hierdoor werden de games minder vaak verder ontwikkeld of ge-update dan reguliere games, tot grote frustratie van de doelgroep. Dus terwijl veel blinden heel enthousiast waren over de mogelijkheden en de verschillende varianten, bleef het aanbod schaars.

Vindingrijkheid

Maar, zoals vaker, werd de blindengemeenschap zelf steeds vindingrijker. Via fora en andere groepen op internet zochten zij samen naar manieren om ‘gewone’ games te spelen, die voor zienden worden gebouwd. Zo informeerden ze elkaar bijvoorbeeld over wat je moet doen bij het klinken van een bepaald geluidje, om zo verder te komen in de game. Dit gebeurde vooral veel bij XBox-spellen.

twee game controllers op een gele achtergrond

De spelontwikkelaars hebben hier lucht van gekregen en zijn steeds vaker bereid om hun games zo in te richten of aan te passen dat ze toegankelijker worden voor blinden. Een mooi voorbeeld is een motorracegame waarbij je kunt kiezen voor rij-assistentie. Daarmee blijf je wel altijd op de weg en kun je beter worden in sturen, om zo je tegenstander alsnog te slim af te zijn.

Eigenlijk kun je stellen dat met gamen dezelfde waarheden gelden voor toegankelijkheid als met de rest van het internet; we zijn op de goede weg, maar er is nog een hoop winst te behalen. Uiteindelijk is het belangrijkste dat we de handen ineenslaan, zodat we stappen kunnen zetten richting toegankelijkere games.

Formulieren voor uitzonderingssituaties avondklok niet toegankelijk voor blinden

Door Blind, Slechtziend, Visuele Beperking 3 Reacties

Zoals jullie weten is de avondklok ingegaan. Bij hoge uitzondering mag je naar buiten. Maar dan heb je wel formulieren nodig. Die moet je zelf downloaden, invullen, en digitaal bij je dragen voor het geval je op straat een boa tegenkomt. De formulieren kun je vinden op Rijksoverheid.nl, maar ik heb gister helaas aan den lijve ondervonden dat deze niet toegankelijk zijn voor blinden en slechtzienden.

Profielfoto Edwin

Edwin Ruyer

Edwin is muzikant, blind, en blogt voor Digitaal Toegankelijk om de wereld te laten zien hoe hij leeft met zijn beperking.

De website van de Rijksoverheid leek in eerste instantie veelbelovend. Alles werd duidelijk uitgelegd, en de formulieren waren goed te downloaden. Daarna hield het echter op. Want de gedownloade formulieren kan je niet openen op je iPhone om ze vanaf daar (met spraakbesturing) in te vullen. Dat zou het makkelijkst zijn.

wekker in zwart wit die twintig over negen aangeeft Wat ik ook probeerde, bemoedigend toespreken, krachttermen, lichte agressie, ik kreeg de letters niet in het vakje waar ze hoorden. Ook de keuzerondjes kreeg ik niet geselecteerd.

En nee, ik wil dit verhaal niet zuur eindigen. Want ik ben, zoals je in mijn vorige blog kon lezen, niet voor één gat te vangen. Dus ik heb een leger blinden benaderd met alle mogelijke verschillende apparaten om dit klusje te klaren. Het resultaat valt helaas een beetje tegen. Alle apparaten waar het logo van Apple op staat, zeiden “Zoek het zelf maar uit Ed”. En bijna alle screenreaders van Windows kregen het ook niet voor elkaar.

Jaws

Uiteindelijk was er één screenreader die soelaas bood: Jaws. Jaws is een screenreader die spraak of braille als output geeft. Je kan het gebruiken om websites te bezoeken, een document te schrijven, e-mails te lezen en presentaties te maken. En dus ook voor het invullen van formulieren van de Nederlandse Rijksoverheid.

Ik probeer het grappig op te schrijven, maar het is toch belachelijk dat belangrijke formulieren van de overheid nog steeds niet toegankelijk zijn voor iedereen? Ik liep hier tegenaan omdat ik even snel zo’n ding moest invullen en uiteindelijk is het me na lang zwoegen gelukt. Maar voor iemand met beperkte computerkennis is dit geen doen.

Hieruit blijkt maar weer dat dat er voor ons nog een hoop werk aan de winkel is.