Hoe ik als slechtziende video’s kijk

Door Slechtziend, Visuele Beperking Geen Reacties

Edwin schreef laatst al een stuk over hoe hij televisiekijkt en hoe de nieuwe app van Ziggo hem daarbij helpt. Ikzelf ben niet blind, maar slechtziend. Mijn ervaring is daarom weer net anders.

Ik kijk wel degelijk televisie. Overigens kijk ik wel het liefst Nederlandse televisieseries (en programma’s). Ik kan de ondertiteling van anderstalige series niet altijd goed lezen en houd niet zo van nadenken over het Engels. Zo af en toe kijk ik wel iets in het Engels met mijn vriend. Als ik het echt niet kan volgen vraag ik dan even wat er gebeurde. Dat komt soms doordat ik het niet goed kon zien en soms doordat ik het niet goed versta.

Profielfoto van Marrit

Marrit Postma

Marrit is tekstschrijver en woont in Assen met haar vriend en twee zoontjes. Ze is sinds haar twaalfde slechtziend en schrijft voor Digitaal Toegankelijk over zaken waar ze als slechtziende online tegenaan loopt.

Video’s en marketing

Veel ondernemers maken tegenwoordig ook marketingvideo’s. Op social media gebeurt dat het meest, maar vaak worden ze ook ingezet op websites of om online trainingen aan te bieden. Heel leuk, vooral als je de ondernemer zelf eens kunt horen en zien. Ik vind dit een ideale manier om de ondernemer achter het bedrijf te leren kennen. Leuker zelfs dan alleen de stem horen of alleen foto’s zien.

Toegankelijke video’s

Maar die video’s zijn niet altijd even toegankelijk. Er zijn bijvoorbeeld video’s die alleen bestaan uit tekst. Die tekst kan ik vaak niet lezen. Als de tekst ondertussen zou worden voorgelezen zou dat al heel wat schelen. En wat te denken van animatievideo’s met slecht contrasterende kleuren. Ik zie een klein geel figuurtje op een witte achtergrond bijna niet.

man zit in kantoor en wordt gefilmd

Wel of niet je omgeving beschrijven

Ik hoorde eens een iemand die videotips geeft, zeggen: “Je moet in een video niet je omgeving beschrijven, want dat zien ze toch wel. Dus niet: ‘Kijk ik ben buiten en daar is een boom’”. Maar ik wil juist wél iets horen over de omgeving waarin de video wordt opgenomen. Misschien is het niet altijd even interessant, maar een korte omschrijving kan al een hele toevoeging zijn, juist als je ook vogels of wind op de achtergrond hoort. Zoiets als: “Ik ben even naar buiten gegaan om deze video te maken” is al afdoende.

Audiodescriptie

Tegenwoordig is er al heel wat bedacht om video’s toegankelijker te maken. Eerst was er ondertiteling voor doven en slechthorenden, daarna volgde gesproken ondertiteling. Heel handig bij programma’s waar af en toe in een andere taal wordt gesproken, zoals het nieuws, maar ook bij films en series in het Engels of een andere taal.

De laatste jaren is audiodescriptie ook bij steeds meer Nederlandse films en series te gebruiken. Audiodescriptie is een beschrijving in audio van het beeld. Dit gebeurt als er niet gesproken wordt in de film. Denk maar eens aan spannende series waarin veel te zien is wanneer iemand voorbijsluipt en iemand wil neerschieten. Op zo’n moment is diegene echt niet de hele tijd aan het praten. Maar ook aan het begin van een film of serie worden personages geïntroduceerd in beeld. Dankzij de audiodescriptie hoor je dan ook hoe een personage eruitziet.

blonde vrouw met camera voor haar gezicht in een stad

Ook online kun je audiodescriptie toevoegen aan video’s. Handig voor de animatievideo’s die niet duidelijk waren of de video’s waarin alleen tekst te zien is. Zoals te lezen was in het interview met Eveline Ferwerda, maakt Scribit Pro zich hard voor audiodescriptie in bedrijfsvideo’s. Een hele toevoeging.

Dit allemaal betekent dat je al heel veel kunt doen om je video’s toegankelijk te maken. Het meeste blijft achteraf aanpassen en bijvoegen, waar je misschien beter meteen bij het opnemen en maken van je video’s al kunt bedenken wat je kunt doen om je video zo toegankelijk mogelijk te maken. Zeg dus niet: “Kijk hier!”, maar vertel daadwerkelijk wat je ziet als dit belangrijk is voor je verhaal.

P.s. Deze blog heb ik gedeeltelijk geschreven tijdens de reclameblokken van het Perfecte plaatje. Een best visueel programma om te kijken (het gaat immers over fotografie), maar gelukkig zit ik vlakbij de televisie en kan ik het dan prima volgen.

Doe mij maar geen spraakberichten

Door Blind, Slechtziend, Visuele Beperking Geen Reacties

“Oh, maar dan kun je vast heel goed horen.” Deze opmerking krijg ik weleens als mensen merken dat ik slechtziend ben. De veronderstelling is dat het andere zintuig dan beter werkt. Daarom zijn sommige mensen sneller geneigd om mij spraakberichten te sturen, maar dat is niet per se prettiger voor mensen die slechtziend zijn.

Profielfoto van Marrit

Marrit Postma

Marrit is tekstschrijver en woont in Assen met haar vriend en twee zoontjes. Ze is sinds haar twaalfde slechtziend en schrijft voor Digitaal Toegankelijk over zaken waar ze als slechtziende online tegenaan loopt.

Informatie in verschillende vormen

Informatie is tegenwoordig in verschillende vormen beschikbaar. Vroeger bestonden alleen printmedia, daarna kwamen radio en televisie erbij. Op internet was in het begin voornamelijk tekstuele informatie te vinden, maar inmiddels bestaat het internet voor een groot deel ook uit video en audio. Je kunt zelf kiezen of je informatie leest, bekijkt of alleen even luistert.

Net als ieder ander, bepaal ik graag zelf op welke manier en op welk moment ik informatie tot me neem. Dat ik slechtziend ben, betekent niet automatisch dat ik graag naar anderen luister. Je kunt niet bij toverslag meteen beter horen als je slecht ziet.

Sterker nog, ik heb zelf bijvoorbeeld een auditief verwerkingsprobleem. Dat houdt in dat ik vooral op drukke plekken niet goed kan verstaan wat iemand tegen mij zegt. Dat heeft gevolgen voor hoe ik gesproken berichten kan beluisteren.

oranje megafoon met oranje achtergond

WhatsApp en gesproken berichten

In WhatsApp is er een hele makkelijke manier om gesproken berichten te versturen. Als ontvanger moet je wel een moment hebben om zo’n bericht te kunnen luisteren. Wat kan verklaren dat je niet altijd direct een reactie krijgt op een gesproken bericht. Dus als je meteen een reactie wilt, kun je misschien beter even bellen.

Tegenwoordig kun je ook gesproken berichten sturen via Facebook Messenger. Ik ontvang die ook af en toe. Dat kwam me ook niet altijd even goed uit, terwijl ik een getypt bericht wel meteen had gelezen en beantwoord. Ik kan op mijn telefoon met de VoiceOver-functie namelijk wel tekst laten voorlezen. Dan kan ik zelf ook nog meekijken op momenten dat ik het niet goed kan horen of verstaan.

Rumoerige omgevingen

Door mijn auditieve verwerkingsprobleem kan ik niet altijd gesproken berichten luisteren. Ik kan het geluid niet goed filteren, dus stel dat er tijdens een spraakbericht een scooter voorbijrijdt, dan versta ik niet wat er gezegd wordt. In een drukke stationshal met omroepberichten en veel mensen kan ik ook niet even een gesproken berichtje in WhatsApp luisteren. En zo zijn er vast nog wel meer situaties te bedenken waarin een spraakbericht niet de beste manier is om mij iets te laten weten.

vrouw spreekt iets in in haar mobiele telefoon

Privé

Dan zijn er nog de situaties waarin een gesproken berichtje alleen voor jouw oren bedoeld is, maar je zit in een ruimte waar anderen ook mee kunnen luisteren. Mijn zoontje van 3 hoort alles en zegt graag dingen na. Hij hoeft echt niet alles te horen wat naar mij gestuurd wordt. Ik kies dus bewust de momenten uit dat ik tijd heb om bijvoorbeeld podcasts te luisteren, maar ook wanneer ik gesproken berichten luister op WhatsApp.

Luisteren kost meer tijd

Voorleessoftware leest sneller voor dan de meeste mensen spreken. Ik ben daaraan gewend. Daarom voelen spraakberichten ook als onnodig traag. Als ik dezelfde informatie in tekst had ontvangen en met de VoiceOver-functie had gelezen, had het mij waarschijnlijk dus minder tijd gekost.

Af en toe stuur ik ook een gesproken berichtje, maar meestal alleen naar andere blinden of slechtzienden waarvan ik weet dat ze er vaak wel voor openstaan én in de gelegenheid zijn om te luisteren. Als je dit niet goed kunt inschatten, of niet zeker weet of het uitkomt, kun dus je beter eerst vragen of iemand het prettiger vindt om gesproken berichten te ontvangen. En anders stuur je gewoon een ‘good old’ getypt bericht.

Hoe ervaren blinden en slechtzienden emoji’s?

Door Blind, Slechtziend, Visuele Beperking Geen Reacties

Emoji’s; plaatjes die je kunt toevoegen aan je bericht om je boodschap net iets duidelijker te maken, een letterlijke knipoog mee te geven of je emotie erbij toe te lichten. Maar hoe ervaren blinden en slechtzienden emoji’s?

Profielfoto van Marrit

Marrit Postma

Marrit is tekstschrijver en woont in Assen met haar vriend en twee zoontjes. Ze is sinds haar twaalfde slechtziend en schrijft voor Digitaal Toegankelijk over zaken waar ze als slechtziende online tegenaan loopt.

In het filmpje van Ed kwamen emoji’s al even ter sprake. Ik gebruik net als Ed de Voiceover-functie van Apple om berichten te lezen op mijn telefoon. Die functie leest ook de emoji’s voor. Ze hebben namelijk allemaal een omschrijving meegekregen die voorgelezen wordt door de voorleessoftware.

Misschien weten wij als slechtzienden en blinden door die beschrijvingen zelfs wel beter waar een emoji voor staat dan de goedziende medemens, al las ik laatst in het boek Japan in honderd kleine stukjes van Paulien Cornelisse een aantal betekenissen van emoji’s die we hier in Nederland vast niet gebruiken zoals ze in Japan bedoeld waren.

Wist je dat de lachende drol ? bijvoorbeeld eigenlijk staat voor geluk? Blijkbaar omdat het Japanse woord voor ‘drol’ met dezelfde klank begint als het Japanse woord voor geluk. Maar dat heeft vast meer met cultuurverschil te maken dan met de emoji’s zelf.

Zijn emoji toegankelijk?

telefoon op een tafel met een boze emoji Emoji’s worden dus voorgelezen aan blinden en slechtzienden. Je zou dus denken dat je toegankelijk bezig bent als je een emoji toevoegt aan je bericht op social media. Toch moet je er een beetje mee oppassen. De betekenis van de emoji wordt namelijk precies hetzelfde voorgelezen als de rest van je tekst, dus als je middenin je bericht een emoji gebruikt, worden ze op precies dezelfde toon middenin je tekst voorgelezen.

Denk maar eens aan een bericht waar een kalender-emoji wordt gebruikt voor de datum van een evenement, een gebouw voor de locatie, een klok of horloge voor de tijd, een euroteken, dollarteken of andere valuta die wordt gezet voor de prijs, et cetera. Je hoort dan bijvoorbeeld ‘kalender maandag 21 september 2020 – hotel café de bonte geit – klok die kwart voor 10 aangeeft 19.00 uur’. Hier is dan een hotel-emoji gebruikt, terwijl het om een café gaat, waardoor de tekst verwarrend wordt. Hetzelfde geldt voor de tijd, aangezien ook de tijd die op de emoji met de klok staat, wordt voorgelezen.

Emoji’s als scheidingsteken

Er zijn ook mensen die veel emoji’s achter elkaar zetten om aan te geven dat er een scheiding is tussen het bovenste deel van hun bericht en het deel van het bericht dat daaronder volgt. Ik haak zelf meestal af als er iets te veel emoji’s achter elkaar staan en lees daardoor de onderste helft van het bericht niet. Je kunt je voorstellen dat het niet echt leuk is om 26 keer achter elkaar “lachende drol” te horen.

LinkedIn en emoji’s

Zelf liep ik het meest tegen de emoji’s aan op LinkedIn. Ik heb hierover eerder op mijn eigen site al een blog geschreven. Ik zag namelijk steeds meer mensen emoji’s in hun naam en kopregel gebruiken. Om berichten van mensen te lezen op LinkedIn, leest de voorleessoftware eerst ook altijd de naam en functie van iemand voor. Dus als mensen hun naam versieren met emoji’s, moet ik ook eerst die emoji’s aanhoren. Het is best irritant om eerst vijf woorden of meer aan emoji te horen voor je weet wie er een bericht heeft geplaatst. Denk bijvoorbeeld aan “stralende vijfpuntige ster zon met gezicht voornaam achternaam zon met gezicht stralende vijfpuntige ster”. Als je even met je gedachten afdwaalt heb je nu alsnog niet gehoord welke naam er tussen de emoji’s stond. Soms heb ik daardoor geen zin om door LinkedIn te scrollen, terwijl ik het wel een leuk en nuttig medium vind om te netwerken en contact te houden.

Gebruik ik zelf emoji’s?

Begrijp me niet verkeerd, ik vind emoji’s niet alleen maar onhandig. Ik gebruik ze zelf ook weleens. Het meest gebruik ik ze in WhatsApp, maar ik gooi er op Facebook en LinkedIn ook regelmatig een knipoog tussendoor. Want zo streng wil ik nou ook weer niet overkomen. 😉

Wist je overigens dat 17 juli Wereld emoji dag is? Dit komt doordat de kalender-emoji vaak deze datum heeft.

Digitaal toegankelijk

Opvallen op social media én toegankelijk willen zijn

Door Visuele Beperking Geen Reacties

We willen allemaal dat onze social media berichten worden gelezen. Maar om op te vallen in een overvolle tijdlijn moet je inventief zijn. Steeds vaker gaan mensen daarom op zoek naar creatieve manieren om hun bericht er meer uit te laten springen. Door bijvoorbeeld andere lettertypes te gebruiken of een kop volledig in hoofdletters te plaatsen. Maar deze en andere vormkeuzes zorgen er soms voor dat je berichten niet meer te lezen zijn door mensen die voorleessoftware gebruiken.

Ik behandel daarom drie veelgebruikte methodes om op te vallen op social media en beoordeel hoe toegankelijk die manieren zijn vanuit mijn oogpunt.

Profielfoto van Marrit

Marrit Postma

Marrit is tekstschrijver en woont in Assen met haar vriend en twee zoontjes. Ze is sinds haar twaalfde slechtziend en schrijft voor Digitaal Toegankelijk over zaken waar ze als slechtziende online tegenaan loopt.

Hoofdletters

screenshot van een facebook bericht met een kop in hoofdletters.

Het schrijven van een kop in enkel hoofdletters komt veelvuldig voor. Veel (ook goedziende) mensen vinden dit schreeuwerig overkomen. Los daarvan helpt het ook niet altijd bij de toegankelijkheid van je bericht. Met voorleessoftware worden deze woorden soms normaal voorgelezen, maar het gebeurt ook dat deze woorden letter voor letter worden gespeld, omdat het woord niet helemaal herkend wordt.

 

Spaties en opsommingstekens

 

Screenshot van een kop met spaties tussen de individuele letters.

 

Om koppen op te laten vallen, plaatsen sommige mensen spaties tussen de letters. Dit wordt soms ook nog gecombineerd met opsommingstekens tussen de woorden, om aan te geven dat er een nieuw woord begint. Los van het feit dat dit niet prettig leest, wordt bij de voorleesfunctie deze kop letter voor letter voorgelezen. Want spaties worden herkent als rustpunt, omdat ze normaal gesproken als rustpunt tussen woorden staan.

 

Als woorden gespeld worden, ben ik meer bezig met het puzzelen van wat er nou eigenlijk staat, dan met de boodschap die je probeert over te brengen. Vaak haak ik al af als de kop vol spaties staat.

 

Opsommingstekens worden overigens ook voorgelezen als ‘opsommingsteken’ waardoor ik afgeleid word en de boodschap niet compleet meekrijg.

 

Andere lettertypes

 

Screenshot van een bericht op social media geschreven in een afwijkend font, waardoor het niet herkend wordt door voorleessoftware.

 

Het derde en veelvoorkomende voorbeeld is koppen die in een apart en opvallend lettertype worden geschreven. Eerder gebeurde dit alleen op Instagram, maar tegenwoordig zie je het ook steeds meer op Facebook en LinkedIn. Zelf maak ik geen gebruik van Instagram, maar wel van Facebook en LinkedIn, dus daar kan ik over meepraten.

 

Missende woorden op Facebook

 

Ik kwam achter het gebruik van deze lettertypes doordat ik op Facebook tijdens het lezen met voorleessoftware woorden of zinnen miste in de tekst. Het klonk alsof er iets miste in den zin, dus toen ik met mijn ogen de tekst ging nalezen ontdekte ik dat er iets in een ander lettertype stond. Deze aparte lettertypes worden niet herkend door de voorleessoftware en niet voorgelezen.

 

Het kwam voor dat berichten over netwerkevenementen een datum en locatie in een ander lettertype hadden staan, waardoor ik extra moeite in het lezen moest steken. Mensen die helemaal blind zijn krijgen deze informatie dus helemaal niet mee. Gebruik dus liever geen afwijkende lettertypes als je wilt dat ik je boodschap kan lezen.

 

Slechte vindbaarheid door afwijkende lettertypes

 

Ook op LinkedIn zag ik namen en kopregels in afwijkende lettertypes voorbijkomen. Deze lettertypes worden ook niet herkend door de social mediakanalen. Dat betekent dat als je zoekt op een naam, maar die naam in een ander lettertype staat, je niet voorbij komt in de zoekresultaten. Je eigen vindbaarheid wordt er dus ook niet veel beter van.

 

Gebruik de standaardfuncties

 

Op Facebook kun je in groepen vette en cursieve tekst maken in je berichten, die wél wordt voorgelezen. Ook op LinkedIn kun je artikelen maken en daarin koppen of woorden vet of cursief maken, deze worden ook voorgelezen. Zolang je de standaardfuncties van een social mediakanaal gebruikt blijft je tekst toegankelijk en leesbaar.

 

Ook van veel goedziende vrienden en kennissen hoor ik dat de aparte lettertypes niet echt duidelijk zijn en niet prettig lezen. Dus het is voor iedereen een stuk fijner als je tekst in het standaardlettertype staan.

 

Wat dan wel?

 

Wil je toch graag dat je bericht gelezen wordt? Probeer dan je tekst aantrekkelijk te schrijven. Een titel die nieuwsgierig maakt. Stel bijvoorbeeld een vraag. Zo had ik boven deze blog ook een titel kunnen maken als ‘Hoe val je op social media op zonder ontoegankelijk te zijn?’ of ‘Ben jij al toegankelijk op social media?’ Maar ook een titel met een getal erin werkt vaak goed, zoals ‘3 manieren waarop je niet toegankelijk bent op social media’ of ‘3 tips voor jouw content’.

 

Genoeg manieren om op te vallen dus, zonder in te leveren op de toegankelijkheid van je bericht.

 

Digitaal toegankelijk

Leuk hoor, al die plaatjes!

Door Apps & Websites, Slechtziend Geen Reacties

Marrit blogt voor Digitaal Toegankelijk.com maandelijks over haar online ervaringen als slechtziende. Dit keer schrijft ze over het gebruik van visuele content op social media en internet. Klik om het artikel te lezen waarin Marrit haarzelf voorstelt.

Regelmatig scroll ik door Facebook en LinkedIn, bekijk ik websites als ik iets op wil zoeken of lees ik een nieuwsartikel op een website van bekende kranten. Overal worden natuurlijk plaatjes en foto’s gebruikt ter ondersteuning van het verhaal. Maar als slechtziende kan ik daar niet altijd evenveel van brouwen. Ik zie soms alleen maar een hoop kleuren in elkaar overlopen of tekst heeft geen goed contrast waardoor ik hem niet kan lezen.

Alt-tekst

Gelukkig is daar al lange tijd geleden iets voor bedacht, wat alt-tekst heet. Voluit ook wel alternatieve tekst. Je ziet het soms wel staan als je een afbeelding toevoegt op je website of in een nieuwsbrief. Op social media zit de functie vaak wat meer verscholen. Alternatieve tekst is er om te laten zien als een afbeelding niet zichtbaar is, zoals wanneer een website niet goed geladen wordt, maar ook voor blinden en slechtzienden die gebruikmaken van een schermlezer met voorleessoftware of braille. Als je de alt-tekst goed invult weet iemand die hem niet goed ziet ook wat er te zien is op een afbeelding.

Automatische alt-tekst

Op Facebook wordt tegenwoordig ook veel automatische alt-tekst gebruikt. Dan vult Facebook in wat er op een afbeelding staat. Meestal zijn dit maar een paar kernwoorden, waardoor je eigenlijk nog geen idee hebt wat er op de foto staat. Denk maar aan ‘close-up 2 gezichten’ of ‘boom picknicktafel fiets’ of ‘buiten baby 1 persoon’. Dit komt doordat er alleen bepaalde objecten worden herkend. Soms wordt de tekst op een plaatje voorgelezen, maar soms ook niet en dan hoor je enkel ‘tekst’. Erg jammer want regelmatig wordt juist in de afbeelding belangrijke informatie gedeeld. Denk maar eens aan een aankondiging van een evenement met datum, tijd en locatie. Maar ook afbeeldingen met quotes erop zijn leuk om te lezen en daarvan krijg ik ook graag de tekst mee.

Zelf invullen

Je ziet het al, automatische alt-tekst is nog niet zo ver ontwikkeld en daarom is het belangrijk om zelf de alternatieve teksten in te vullen. Ik heb er zelf onlangs een online workshop over gegeven en blogs over geschreven op mijn eigen site. Veel mensen wisten al wel dat je alt-tekst kunt invullen op je website en dat dat meehelpt aan je SEO. Maar dat je ook in je nieuwsbrief én op social media alt-tekst kunt toevoegen was voor veel mensen nieuw.

Verborgen

Helaas zit de alt-tekst functie op veel social media-kanalen verborgen. Zo heb ik uitgezocht dat je op Instagram naar geavanceerde instellingen moet om de alt-tekst in te vullen. Helaas lukte het een aantal mensen alsnog niet om de alt-tekst in te vullen na mijn tips. Zelf gebruik ik geen Instagram, dus ik heb verder geen idee hoe dat werkt. Op Facebook moet je eerst op het bewerk-icoontje op de afbeelding klikken voor je bij veel instellingen komt en dan nog in de balk links alt-tekst opzoeken. Gelukkig was LinkedIn iets toegankelijker en krijg je meteen rechts bovenin de afbeelding een knop ‘alternatieve tekst toevoegen’.

Computer versus mobiel

Helaas was veel van bovenstaande alsnog alleen mogelijk op de computer en niet in de mobiele apps. Hopelijk wordt het in de toekomst makkelijker om ook op de mobiel alt-tekst toe te voegen, want daar plaatsen de meeste mensen toch foto’s op social media. Het is toch een klus om dan later nog op de computer je afbeelding te bewerken en dat extra werk wil je vaak niet doen.

Ik hoop dat de automatische alt-tekst in de toekomst beter wordt, maar ook dat je makkelijker alt-tekst kunt toevoegen in de apps zodat mensen toch zelf hun alt-tekst kunnen invullen. Want een goede beschrijving van een afbeelding kun je het beste zelf maken in plaats van te hopen dat de paar objecten die herkend worden genoeg vertellen. Dan kan ik de aankondigingen van evenementen, leuke quotes en andere afbeeldingen ook goed meekrijgen.

Digitaal toegankelijk

Even voorstellen: Marrit Postma

Door Slechtziend, Visuele Beperking Geen Reacties

Vanaf deze maand mag ik voor Digitaal Toegankelijk bloggen over mijn (digitale) ervaringen als slechtziende. Iets wat ik ontzettend graag doe. De laatste tijd schrijf ik op mijn eigen site ook meer over toegankelijke communicatie en digitale toegankelijkheid, zo is Robert van Digitaal Toegankelijk ook bij mij terechtgekomen.

Ik houd ervan om met taal en tekst bezig te zijn, dus een blog schrijven over een onderwerp dat ik veel tegenkom is zo gedaan. In dit eerste artikel zal ik mij voorstellen, zodat jullie een idee hebben wie ik ben en wat ik zoal doe in het dagelijks leven en wat daarmee dus ook in mijn blogs terecht kan komen.

Profielfoto van Marrit

Ik ben Marrit Postma, geboren op 1 augustus 1991 in Sexbierum, Friesland. In die streek heb ik mijn hele jeugd gewoond, via Franeker kwamen we in Wijnaldum en daarna vlak buiten Wijnaldum terecht. Ik heb heel lang concentratieproblemen gehad op school en ben daardoor op een speciale school terechtgekomen toen ik 9 was.

Slechtziend

Op mijn twaalfde werd ik slechtziend dankzij de erfelijke oogziekte LOA/LHON (Leber Opticus Atrofie/Leber’s Hereditaire opticus atrofie). Dit is een erfelijke aandoening aan de oogzenuw. LOA is alleen erfelijk via de vrouwelijke lijn, maar mannen kunnen het wel krijgen. Het is zo zeldzaam dat ik de eerste was in mijn familie die het kreeg. We wisten destijds niet dat het in de familie zat en ik heb daarom veel onderzoeken gehad in het ziekenhuis. Inmiddels is er een verre achterneef die ook slechtziend is door LOA. Dat is wel even heel wat vrouwen omhoog en weer omlaag volgen in een stamboom. 😉

Vanaf dat moment ging ik naar een speciale school voor blinden en slechtzienden. Toen nog Visio, tegenwoordig bekend als Koninklijke Visio. In die tijd zag ik zo’n 5 % en op een beeldschermloep moesten de letters zo groot worden gezet dat braille leren toch slimmer was. Mijn zicht is daarna nog verbeterd tot zo’n 30 % wat ik nu zie.

Na een paar jaar in Haren kon ik door naar de middelbare school. Omdat ik eerder ook al niet goed mee kon komen op gewone scholen was het verstandig om ook nu naar het speciaal onderwijs te gaan. Dit werd het vmbo in Grave. Destijds heette het daar nog Sensus, maar in de tijd dat ik daar zat fuseerden ze met Visio en werden ze Koninklijke Visio.

En weet je nog die concentratieproblemen op de basisschool? Op mijn achttiende kwamen we erachter dat dit door een auditief verwerkingsprobleem komt. Dat houdt in dat ik geluiden niet kan filteren. Op drukke plekken zoals in een schoolkantine kan ik gesprekken moeilijk volgen door al het omgevingsgeluid.

Studeren

Na op een mbo-opleiding te zijn gestrand vanwege mijn visuele beperking, een tijdje stagelopen op de afdeling communicatie en bij de receptie van de gemeente Grave startte ik op de opleiding communicatie (hbo). Hier ben ik mee gestopt in het eerste jaar, min of meer omdat ik daar het leestempo niet bij kon houden, maar ik zag het ook niet voor me om nog 4 jaar in de schoolbanken te zitten.

Overigens is voor spek en bonen meedoen bij vakken als vormgeving, video en fotografie ook niet echt leuk. Ik heb uiteindelijk een zelfstudie schrijven voor het web gedaan via de LOI. Ik kon nu lekker op mijn eigen tempo leren. Daarbij heb ik veel ervaring opgedaan als vrijwilliger voor verschillende redacties.

 Ondernemen

Uiteindelijk wilde ik met mijn ervaring en kennis ook wel geld verdienen. Ik heb hier en daar gesolliciteerd, maar heb uiteindelijk gekozen voor een bestaan als zzp’er. Tegenwoordig voelt het meer als ondernemer dan zzp’er, wat ik heerlijk vind.

Vanuit mijn bedrijf Woordprikkels help ik andere ondernemers met hun teksten nog beter te maken. De ene keer doe ik een tekstcorrectie zodat er geen spellingsfouten meer in de tekst staan, de andere keer herschrijf ik de tekst zodat hij duidelijker is. Ik brainstorm ook graag met ondernemers die niet weten waarover ze moeten schrijven of wat andere invalshoeken kunnen gebruiken voor hun teksten. Verder ben ik me de laatste tijd aan het verdiepen in digitale toegankelijkheid. Ik hoop veel andere ondernemers te laten zien dat je met een paar kleine extra stapjes in je communicatie al toegankelijker kunt zijn.

Familie en hobby’s

In mijn vrije tijd sport ik graag. Bij de sport showdown, een soort tafeltennis voor blinden en slechtzienden, heb ik mijn vriend Alwin ontmoet. Hij is overigens goedziend, maar kwam met een blinde vriend mee. Inmiddels wonen we samen in Assen, waar in maart 2017 ons zoontje Micah en in augustus 2019 ons zoontje Jaimy zijn geboren.

Naast showdown doe ik (af en toe) yoga en heb ik een tijd hardgelopen. Ik luister graag podcasts en lees graag, wat meestal neerkomt op het luisteren van boeken en tijdschriften). Ik houd van het bestaan als ondernemer, want daardoor heb ik tijd voor mijn kinderen nu ze nog jong zijn en kan ik mijn tijd flexibel indelen.

Meer lezen over mij en mijn bedrijf? Kijk dan op mijn website of mijn Facebookpagina.

Skip to content